پیچکای باغچمون خشک شدو پژمرد

خاطراتت مارو توی قصه ها برد

دلی که حتی به حرفای تو خوش بود

دیدی آخرش چه جور تو دستای تو مرد

آسمان آبی بالای سرم

و دریا در برابر چشمانم قرار دارند

و من کنار ساحل

به یاد تو قدم می زنم....

امواج خروشان دریا می آیند و باز می گردند

نامت را روی ماسه ها می نویسم...

موج بازیگوشی

نامت را پاک می کند

اما...

اما یادت را هرگز...!!!

                       تقدیم به بهار ابجی عزیزم 

      اینو تقدیم می کنم به بهار عزیزم که منو تو تمام مراحل زندگیم یاری کرد

            من با این چیزا نمی تونم زحماتشو جبران کنم     

                            از طرف کامران معروف به fbi

روزها گذشت و گنجشک با خدا هیچ نگفت، فرشتگان سراغش را از خدا گرفتند و خدا هر بار به فرشتگان اين گونه مي‌گفت: مي‌آيد، من تنها گوشي هستم كه غصه‌هايش را مي‌شنود و يگانه قلبي‌ام كه دردهايش را در خود نگه مي‌دارد و سر انجام گنجشك روي شاخه‌اي از درخت دنيا نشست. فرشتگان چشم به لبهايش دوختند، گنجشك هيچ نگفت و خدا لب به سخن گشود: "با من بگو از آنچه سنگيني سينه توست". گنجشك گفت: لانه كوچكي داشتم، آرامگاه خستگي‌هايم بود و سرپناه بي كسي‌ام.

تو همان را هم از من گرفتي. اين توفان بي موقع چه بود؟ چه مي‌خواستي از لانه محقرم كجاي دنيا را گرفته بود؟ و سنگيني بغضي راه بر كلامش بست. سكوتي در عرش طنين انداز شد. فرشتگان همه سر به زير انداختند. خدا گفت: ماري در راه لانه ات بود. خواب بودي. باد را گفتم تا لانه‌ات را واژگون كند. آنگاه تو از كمين مار پر گشودي. گنجشك خيره در خدايي خدا مانده بود. خدا گفت: و چه بسيار بلاها كه به واسطه محبتم از تو دور كردم و تو ندانسته به دشمني‌ام بر خاستي. اشك در ديدگان گنجشك نشسته بود. ناگاه چيزي در درونش فرو ريخت. هاي هاي گريه‌هايش ملكوت خدا را پر كرد.

می خوام بگم که تا حالا کسی بهت گفته دوستت دارم .

یا که نه ساده تر ، اونی که دوستش داری بهت بگه دوستت داره .

 چه حالی می شی ؟
می ری تو رویا ، قلبت به تپش می افته ، نفسات تند تند می شه...

 اما می خوام بگم خوب فکر کن می خوام بهت بگم که کی دوستت داره ، کی دوستت نداره!
 میدونی کی دوستت داره ؟

 کسی دوستت داره که بهش بگی دوستت دارم اشک بیاد تو چشاش ، نه این که بگه منم دوستت دارم .
اگه یک روز بهش بگی برو از پیش من نپرسه واسه چی ؟ بگه نمی رم آخه اگه بپرسه واسه چی ، بدون پس می تونه بره . اما اگه نپرسه ، یعنی اینکه تا آخرش هست ...

دلش نمی خواست به خانه برگردد.سر درد داشت.دست هایش می لرزید.می خواست باور کند که هیچ اتفاق مهمی نیفتاده.از فردا کاری را که دوست دارم پیدا می کنم....هر روز این را به خودش می گفت.هر روز روزنامه ای می خرید و توی ماشینش می نشست و آگهی ها را می خواند.به جاهایی که می شناخت سر می زد.اما هیچ...ظهر که می شد می دید که فقط وقت تلف کرده.خسته شده بود.خسته شده بود.یک عمر کار کرده بود و حالا دست هایش خالی خالی....یادش به حرف زنش افتاد هر وقت می گفت وضعم خوب می شود به طعنه می گفت عمرت تمومه اون دنیا.دلش شکسته بود.دل شکسته بود.چرا مرد نباید گریه کند؟

گفتم قفس

ولی چه بگویم که پیش از این

آگاهی از دورویی مردم مرا نبود

دردا که این جهان فریبای نقش باز

با جلوه و جلای خود آخر مرا ربود

اکنون منم که خسته ز دام فریب و مکر

بار دگر به کنج قفس رو نموده ام

بگشای در که در همه دوران عمر خویش

جز پشت میله های قفس خوش نبوده ام